چند سطر برای تو

محبوبم مرا ببخش,ببخش که هنوزهم با چهل و اندی سال خودرا نشناختم

تو درست میگفتی,زخمی که به جان قلبم افتاده بود,کاری تر از اینها بود که به این سهولت درمان شود.

مرا ببخش که تصور میکردم درمان شده

مرا ببخش که با اعتماد به نفسهای پوچ و خالیم تورا نیز سوزاندم...

تصور میکردم که وجود تو مرهمی معجزه اسا بر قلب زخمی و مجروح من است, ولی غافل از اینکه تنها مسکنی قوی بود,مسکنی که تا ساعاتی پیش از رفتن تو , تنها درد ناشی از جراحات قدیمی قلبم را تسکین می داد.

اری اکنون میفهمم که چقدر درد دارد,چقدر چرک الود است ,چقدر زخمیست...

دست مریزاد ,عجب مسکن بی نظیریست وجود تو , این جراحت باید تا کنون مرا از پا در میاورد , باید میکشت...

محبوبم, نگران من نباش , طبیبی حاذق بنام پروردگار بر بالینم استوار است. مانند دیگر انسانها , من نیز در لیست تعویض قلب ثبت نام کرده ام , اخر امیدی به مداوایش نیست , ولی میگویند که جنس پلاستیکی اش بهتر کار میکند , میگویند کمتر می تپد چون هرگز عاشق نمیشود , میگویند هرگز نخواهد شکست...

محبوبم نگران من نباش,من نیز روزی التیام خواهم یافت...

من نیز روزی در کوی و برزن قدم خواهم زد...

من نیز روزی نگاه سردم را بدرقه راه دیگران خواهم کرد...

من نیز روزی ........

تنهایی...